Showing posts with label MaSci. Show all posts
Showing posts with label MaSci. Show all posts

Tuesday, March 2, 2010

Kalbaryo.

Nakaligo ka na ba sa dagat ng mga papel? Ako, maliligo pa lang. Alam mo kung bakit? Kasi bukas, Peridic Test. Nakakinis diba? Kasi, wala naman akong alam. Anong isasagot ko roon. UGH. Nakakainis talaga. Tapos, kahit inis na inis na ako, hindi pa rin ako nag-aaral. Kasi diba nandito ako ngayon, nagtatatype pa rin? Pero bigla kong napagtantong, huling Periodic ko na 'to sa MaSci. Ang bilis ng panahon no? Kasi, ilang araw na lang, oo, araw na lang ang bibilangin, lilisanin ko na ang Manila Science. Gusto ko tuloy biglang gumawa ng blog tungkol sa aking buhay masci. Pero, 'wag muna ngayon, kailangan ko nang mag - aral.

Magpapasko muna ako sa loob ng mga libro. Iwanan niyo na lang ako ng aguinaldo, at padadalhan ko kayo ng sulat kapag natanggap ko na.

Saturday, February 27, 2010

Sakit sa ulo.

Ang sakit ng ulo ko. Alam mo 'yung lagi kong nararamdaman tuwing sabado? Kung kilala mo ako, alam mo kung bakit. Kung hindi, o di eto, sasabihin ko sa'yo. Kasi, tuwing sabado, hapon na ako nagigising. Ngayon, alas-tres na ako nagising. At dahil kapag sobra ka sa tulog, masakit sa ulo, lagi ko 'yang nararamdaman tuwing sabado dahil lagi akong hapon magising. Naintindihan mo ba? Sana na-gets mo, ayaw ko na kasing ulitin. :p

Pero alam mo, bukod pa doon, may iba pang sanhi kung bakit masakit ang ulo ko.

Una. Andami kong kailangang gawin sa Physics. Hindi ko naman maintindihan, as in wala akong maintindihan.

Pangalawa. May test kami sa El FIli sa Monday, CHapters 1 - 39. Common sense, masakit sa ulo 'yan. Kaya hindi ako magbabasa ng libro. (BWAHAHAHA!) Kaya sana ay ipagdasal mo akong makakuha ng mataas na marka kahit summary lang ang babasahin ko. Please?


Pangatlo. Ang dami kong kailangang tapusin para sa school. :(

Pang-apat. Aalis kasi kami bukas, kaya, hindi ko magagawa 'yung mga kelngan kong gawin bukas.

Panglima. Nandito pa rin ako sa harapan ng computer. At hindi ko mapigilang gumala kung saan saan.

Sana ay maawa ka sa akin at isama mo ako sa prayers mo. Kung pwede, turuan mo na rin ako sa Physics. Wala kasi talaga akong alam. Tuwing nagdidiscuss, parang alien talk ang ginagawa ni Sir. 'Yun ang dating sa tenga ko, kaya hindi ko maintindihan. Kaya have mercy on me.

Friday, February 26, 2010

Dalawang oras.

Naranasan mo na bang pumasok sa eskwela sa loob lang ng 2 oras? Ako, oo. Kanina, dalawang oras lang ang pasok namin. Kasi, may exams kaming kinukuha, 'yung FAT nga. Kung nagbabasa ka rito, alam mo kung ano 'yun. At dahil puyat nga ako, (alam mo rin ang dahilan kung nagbabasa ka nga) hirap na hirap akong bumangon kaninang umaga. Pero, ano pa nga banag magagawa ko? Eh ako rin namang ang kawawa kung sakaling late akong darating sa school.

Matapos ang dalawang mahahalangang oras na 'yun, tumambay muna kami sa labas ng Maceda. Sa MaSci, may kaniya-kaniyang balware ang bawat batch. Siguro pwede nang sabhing teritoryo ng fourth year ang Maceda Building. Kapag may hinahanap kang nilalamang, at senior siya, pumunta ka ng Maceda, 80 percent of the time, makikita mo siya roon. O so 'yun nga. Chikahan dito, tawanan doon. Harutan dito, sigawan doon. Matapos ang mga maiingay na tunog na ginawa namin upang magambala ang ibang tao, ay napagdesisyunan na naming umalis ng MaSci. Maaga pa talaga, nakakpanibago. Papasok pa lang ang ilan, kami, pauwi na.

Ay, ako lang pala ang uuwi. Alam mo kung bakit? Kasi, bahay ko ang pupunatahan. Oyea.

Sumakay na kami ng LRT. Siyempre, walang tao. Halos lahat kasi, doon sa kabila sumasakay sa mga ganoong oras. Karamihan kasi papasok. Eh wala sila sa amin, pauwi. \m/

Tapos, biglang may nag-vibrate sa bulsa ko. ZOMG. Cellphone ni Brent, na sa akin nga pala, pero wala siya roon. Pumuntang dentist, pero susunod naman. Nakakaloka, kasi, paano namin siya makokontact kung ang fone niya ay nasa amin? Baliw rin 'yun, di man lang kinuha 'yung telepono bago pa siya umalis. Eh, big boy na siya, kaya na niyang pumunta sa bahay mag-isa. Di ba Baby Brent? (Hindi mo maiintindihan ang significance ng tawag na 'yan kung hindi mo ipagpapatuloy ang pagbabasa. Sige ka, di mo 'yan magegets. :p)

At dahil may experience na ako sa mga tricycle drivers lalo na kapag marami akong kasama, nagplano muna ako. baka kasi matrauma sila kapag hindi maayos. Kaya, sa awa ng Diyos, nakarating naman kami ng matiwasay sa bahay. Buo pa naman mga katawan namin, good to go pa.

Pag dating sa bahay, narealize kong, mas mahaba pa ang travel time ko papunta at pauwi ng school kaysa sa tinagal ko mismo doon. Mas mahal rin ang gastos sa pamasahe kaysa sa nagastos ko sa school. O well, at least, walang klase.

7.37.PM